در صدد آن باشد كه مبتديانى را كه به فطرت زاده‌اند هدايت كند ، و بايد آنان را به امورى آشنا سازد كه فطرت را نيرو بخشد و به رحمت و كرم و فضل پروردگار اميدوار كند و در سايه اميد به عنايت حضرت يزدان پاك در آورد ، بايد به آنان چنين گويد كه : اگر اندكى با خود بينديشيد ببينيد كه پيش از بلوغ و پس از آن به امور بديهى واقف بوده‌ايد و نكته‌هاى كلى و جزئى را مىدانسته‌ايد كه براى دريافت آنها هرگز كوششى نكرده بوده‌ايد و نمىدانسته‌ايد كه در چه هنگام و در چه ساعت اين دريافتها در دل و جان شما نقش بسته و در نهانخانه خاطرتان شكل گرفته است . و پروردگار تعالى چگونه اساس خرد و خردسنجى را در صفحه ضميرتان صورت بسته است . پس به چنين خداى كارساز و بنده نواز تكيه كنيد و اميد و آرزوى خود را از درگاه او بخواهيد . و دست نياز به آستان او دراز كنيد و بگوييد اى كه بيش از اظهار نيازمندى ما چراغ دل و جانمان را به روشنايى خرد برافروختى و عطاها و احسانهاى خود را بىمنت و بىتقاضا بر ما نثار فرمودى اينك نيز بىمسئلت و خواستن آنچه مايهء مزيد معرفت و شايسته مقام والاى تو و سزاوار تعظيم جناب تست بر ما عنايت فرماى و تشريف فرخنده ياد خود را به ما ارزانى دار . و چنان خردى به من عنايت كن تا دريابم كه اين نعمتها همه به رحمت واسعهء تست كه بيسابقه و شايستگى ابتدا كرده و به من روا داشته اى تا مرا به اين نيكبختى متنعم كردى كه روى به سوى آستان تو كنم و به مدد تو در آستان مقدست بر پاى ايستم و به فضل و كرم تو روى به پيشگاه منزهت آورم .